چقدر دنیای درونش سنگین بود

تصویرت را در روبرویم قرار داده ام و. سهم تو از سفره ام هر هفته محفوظ است و دیدارت رارمی گذارم به همان لحطه های کوتاهی که می آیی و نمیدانم نیستی و چقدر خوشحالم که با دیدنت فراموش می کنم نیستی