چقدر دنیای درونش سنگین بود

بیـا که بی تـو

    گلویـم پر از بـغض،

           چشـمم پراز اشـک،

            دلـم پـر از درد 

       و جـانم پر از آتـش اسـت.

و سنگینی سرم که نشان از درد درونم دارد آزارم می دهد