چقدر دنیای درونش سنگین بود

رهبر معظم انقلاب اسلامي در اولين ماه مبارك رمضان 86 سه اشكال را به فعاليت هاي قرآني كشور وارد دانستند, از آن جمله فرمودند : ‹‹ قرآن را نه براي ختم كردن و به اتمام رساندن و نه براي نكته برداري و استفاده از آن در سخنراني ها، بلكه براي دل خود بخوانيم و مانند كسي كه براي يافتن داروي درد خود به داروخانه مي رود، دنبال دواي دردهايمان در قرآن باشيم. هدايت ثمره قرآن است.››

آموزش روخواني و روان خواني صرف و يا كلاس حفظ قرآن يا آموزش قرائت هريك به تنهايي نمي تواند پاسخگوي نيازهاي مختلف دانش آموزان و فراگيران باشد. امروزه نظريه «هوش هاي متكثر» ثابت مي كند كه يادگيري يك مطلب در افراد مختلف از راه هاي متعددي صورت مي پذيرد. « هر كس از ظن خود شد يار من » بنابراين آموزش قرآن كريم نيز از اين قاعده مستثني نيست. پس مي توانيم به جاي اين كه مراتب آموزش قرآن را در طول هم ببينيم؛ در عرض و كنار هم ديده شود تا به وسيله اين كار ضمن ارائه پاسخ مثبت به نيازهاي متعدد مخاطبان، برجذابيت آموزش نيز افزود. در اين شيوه از آموزش ، جامعيت آموزش قرآن كريم مد نظر است. هدف آموزش جامع قرآن دست يابي آحاد مردم جامعه به سواد قرآني است.

سواد قرآني چيست ؟
امروزه حدي از دانش ومهارت را در همه حوزه هاي علمي ومعرفتي، براي عموم مردم لازم مي دانند. اين حد را سواد و محروميت از آن را « بي سوادي » مي نامند؛ و علاوه بر سواد خواندن و نوشتن، اصطلاحاتي هم چون سواد بهداشتي، سواد ارتباطات واطلاعات، سواد رياضي، سواد علمي- فناورانه و...رايج است .
اكنون با اين سؤال روبه رو هستيم كه با توجه به اهميت وضرورت تربيت اسلامي ونقش يگانه قرآن كريم در اين تربيت ، آحاد جامعه بايد ازقرآن كريم چه سهم وحظي داشته باشند تا بتوان آنان را از سواد قرآني بهره مند دانست.سوادي كه بتواند زمينه ساز بهره گيري مادام العمر از قرآن كريم باشد.
باتوجه به آنچه بيان شد سواد قرآني اين گونه تعريف مي شود :.« سوادقرآني، دانش ومهارت پايه و اعتقاد وعلاقه به يادگيري قرآن..بـراي بهـره گيـري مسـتمر و مادام العـمر از قـرآن كـريم اسـت . »..

ويژگي هاي سوادقرآني 
1- سواد قرآني يك نياز همگاني است. همه افراد جامعه با هر وضع اقليمي، شغلي، اقتصادي، اجتماعي و... براي آن كه هويت انساني _ الهي خويش را بشناسند، از آن مراقبت كنند و زمينه شكوفايي تدريجي آن را فراهم آورد، به سواد قرآني نيازمند هستند .

2- سواد قرآني از يك حد پايه برخوردار است. هرچندافراد با توجه به تفاوت هايي كه درتحصيلات، سن، شرايط اقتصادي واجتماعي دارند به سطوح مختلفي از سواد قرآني نيازمند هستند، ولي بهره مندي عموم از يك حدّ پايه ضروري است .

3- حد سواد قرآني درطول زمان درحال تغييراست. باتوجه به شرايط وامكانات مختلف در هر جامعه ونيز تغييرات اين شرايط در طول زمان، اين حد، نيازمند شناسايي وتعريف خاص است .

4- حداقل سواد قرآني منجر به خواندن مستمر قرآن كريم، فهم تدريجي معناي عبارات وآيات آن شده وزمينه ساز بهره گيري مادام العمر از آموزه هاي الهي مي شود. هدف آموزش عمومي قرآن، نمي تواند صرفاً دستيابي به دانش ومهارت خاصي در ارتباط با قرآن كريم باشد، بلكه بايد توانايي وقابليتي فراهم آورد كه فردبتواند ضمن انس وارتباط دائمي با قرآن كريم، پيوسته خود را در معرض تزكيه وتعليم الهي قرار دهد .
مهم ترين هدف آموزش قرآن در آموزش و پرورش، دستيابي دانش آموزان به سواد،قرآني است. با توجه به آنچه كه درباره سواد قرآني بيان شد، به طور خلاصه آموزش قرآن در آموزش وپرورش بر چهار وجه يك هرم استوار است :

وجه اول : آموزش خواندن قرآن كريم (دوره ابتدايي شامل روخواني و روان خواني)


وجه دوم : آموزش درك معناي عبارات و آيات ساده و پركاربرد قرآن كريم ( دوره راهنمايي)


وجه سوم : آموزش شيوه هاي تدبر در آيات قرآن ( دوره متوسطه)


وجه قاعده : انس با قرآن كريم : لازمه موفقيت موارد فوق و هم چنين ميوه وجوه سه گانه بالا است.

قابل ذكر است كه انس با قرآن كريم و علاقه به يادگيري آن، هم يك ركن ازسواد قرآني و هم ضامن بقاء و توسعه دو ركن ديگر است. اگر سواد قرآني به دستيابي به اين جزء منجر نشود، نه تنها ضمانتي براي دوام سه ركن ديگر وجود ندارد، بلكه ضرورت وفلسفه آموزش قرآن ناكام مي ماند.